Quod rugosa cutis fracti falcem fatum.
Vagaries anima ab igne caeli.
Attollere gladio post a deserto paradiso.
Immolaveritis hostiam pro somnio harenae.
Tunc docebit vos eripiet de somniis.
Sed anima permanere coniectis.
Cur ignea spiritus non prohibere.
Quid quod nec vivere posse male.
In chaos quod ambit vos conteram vincula tua cruciari esse.
Et tandem invenire rationem permanere.
Honorem.
Ese hermoso rostro bañado con sangre.
Esa piel ajada rota por las guadañas del destino.
Esa alma quemada por los azares del cielo.
Levanta tu espada en pos de un yermo paraíso.
Sacrifica tu vida por un sueño de arena.
El tiempo te robará las ilusiones que te guían.
Pero tu arrojadiza alma seguirá adelante.
Por qué tu fogoso espíritu no se detiene.
Por qué estás vivo y sabes que nada puede ir a peor.
El caos que te rodea romperá las cadenas de tu atormentada existencia.
Y por fin encontrarás un motivo para continuar.
Tu honor.
No hay comentarios:
Publicar un comentario